Telefon +48 518 479 213

Mail Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Zaburzenia rozwoju u dzieci i młodzieży

zabawa klockami

 

Zaburzenia rozwoju u dzieci i młodzieży często kojarzymy z upośledzeniem intelektualnym oraz innymi, dość charakterystycznymi deficytami. W rzeczywistości problem zaburzeń rozwoju jest o wiele bardziej skomplikowany. Różne źródła, przyczyny, rodzaje oraz objawy zaburzeń rozwojowych to wyjątkowo szeroki temat, który postaramy się pokrótce przybliżyć. Wyjaśniamy, czym są zaburzenia rozwojowe i jakie jest ich podłoże.

Jakie są przyczyny zaburzeń rozwoju?

Przyczyną pojawienia się zaburzeń, czyli dysfunkcji i deficytów w rozwoju, są różnorodne czynniki. Wśród uwarunkowań zaburzeń rozwoju wyróżniamy:

  • uwarunkowania biologiczne,
  • uwarunkowania społeczne oraz pedagogiczne,
  • uwarunkowania biopsychiczne.

Niezależnie od podłoża zaburzeń rozwoju, wymagają one wnikliwej diagnostyki oraz leczenia, które uwzględnia także wsparcie doświadczonego psychologa.

Zaburzenia rozwoju najczęściej rozpoznawane są w wieku dziecięcym na podstawie charakterystycznych symptomów. Mogą jednak ujawnić się dopiero w wieku nastoletnim wskutek zmian związanych z procesem dojrzewania. W przypadku dzieci i młodzieży dość często mamy do czynienia z zaburzeniami rozwoju o podłożu biopsychicznym, które związane są ze złym stanem zdrowia oraz zaburzeniami o podłożu społecznym i pedagogicznym.

Przykłady często występujących zaburzeń rozwoju

Do często występujących zaburzeń rozwoju o podłożu biopsychicznym zaliczamy m.in. autyzm dziecięcy oraz specyficzne zaburzenia rozwojowe objawiające się trudnościami w nauce czytania i pisania, problemami z artykulacją, zaburzeniami mowy oraz dysfunkcjami sprawności ruchowej. W grupie dzieci i młodzieży coraz częściej diagnozowane są także zaburzenia uwagi z nadaktywnością, zaburzenia lękowe, zaburzenia zachowania oraz zaburzenia odżywiania. Różnorodność rodzajów oraz objawów zaburzeń rozwoju u dzieci i młodzieży wymaga wnikliwej obserwacji dziecka, a także szybkiego reagowania na wszystkie nietypowe i niepokojące objawy. Wsparciem rodzica w dążeniu do zdiagnozowania zaburzeń rozwoju na etapie przedszkolnym i wczesnoszkolnym są pedagodzy i wychowawcy, którzy doradzają wizytę w poradni psychologiczno-pedagogicznej w przypadku pojawienia się symptomów mogących wskazywać na dysfunkcje rozwojowe. Powtarzające się, niepokojące zachowania dziecka powinny być także konsultowane z pediatrą.